Zarażenia pasożytami przewodu pokarmowego nie są rzadkością. Ich powodem najczęściej jest niedostateczna higiena, zwłaszcza zbyt rzadkie mycie rąk, ale też spożywanie surowego lub niedogotowanego mięsa.

Owsicę i glistnicę leczy się preparatami dostępnymi na receptę. Leki na tasiemczycę nie są dostępne w aptekach, sprowadza się je do Polski w ramach importu docelowego.

Owsiki

W krajach rozwiniętych ludzi najczęściej atakują owsiki - nicienie długości od kilku do kilkunastu milimetrów, pasożytujące w jelicie ślepym. Przenoszą się one drogą pokarmową lub wziewną - jaja robaków można połknąć, przenosząc rękoma bezpośrednio do ust, lub wdychając kurz, w którym się one znajdują.

Owsiki najczęściej atakują dzieci w wieku przedszkolnym.

Larwy owsików wylęgają się w jelicie cienkim, a osobniki dorosłe bytują w końcowym odcinku jelita cienkiego i w jelicie grubym. Okres rozwoju owsika trwa od dwóch do czterech tygodni. Zapłodnione samice wędrują w pobliże odbytu, gdzie – najczęściej w czasie snu człowieka – składają jaja. Samica żyje od czterech do 12 tygodni; po złożeniu jaj ginie.

Po kilku godzinach od złożenia, jaja stają się inwazyjne i są zdolne do zarażenia kolejnego żywiciela.

Pełzające samice oraz lepka ciecz, którą przyklejają jaja do błony śluzowej i skóry, wywołują dokuczliwe swędzenie. Dlatego zarażeniu owsikiem zwykle towarzyszy świąd okolicy odbytu oraz mechaniczne uszkodzenia błony śluzowej jako skutek drapania.

By uniknąć zarażenia owsikiem oraz zapewnić skuteczność leczenia, należy przestrzegać zasad higieny osobistej - myć ręce po wyjściu z toalety, przed przygotowywaniem posiłków i jedzeniem, krótko obcinać paznokcie u rąk. Nie należy używać ręcznika wspólnie z innymi osobami. Jaja owsików niszczy wysoka temperatura, więc wskazana jest częsta zmiana i prasowanie bielizny osobistej i pościeli.

Glista i tasiemiec

Glista ludzka także jest nicieniem; dorasta do 20-35 cm długości. Żyje średnio rok i w tym czasie składa kilkadziesiąt milionów jaj, które wydalane są z kałem. Człowiek zaraża się inwazyjnym jajem tego pasożyta.

Młoda larwa wylęga się w jelicie cienkim i naczyniami krwionośnymi przedostaje się do płuc. Po osiągnięciu kilku milimetrów długości zaczyna wędrować do krtani, skąd – odruchowo połknięta – wraca do jelita cienkiego, gdzie rośnie i zaczyna się rozmnażać.

Rozprzestrzenianiu się glisty sprzyja wypróżnianie się poza miejscami do tego przeznaczonymi. Zarażeniom zapobiega się przez przestrzeganie podstawowych zasad higieny osobistej. W Europie i Polsce zakażenia glistą są coraz rzadsze.

Tasiemce z kolei są płazińcami. W Polsce najczęściej występuje tasiemiec nieuzbrojony. Dorasta on nawet do 10 metrów i składa się z kilku tysięcy członów. Żywicielem tego robaka jest człowiek, ale postacie larwalne rozwijają się u bydła.

Dlatego aby nie stać się żywicielem tasiemca, należy unikać spożywania surowego mięsa oraz przestrzegać zasad higieny osobistej.

Tasiemiec nieuzbrojony pasożytuje w jelicie cienkim człowieka. Jego końcowe człony wydostają się na zewnątrz przez odbyt. Każdy z nich zawiera ok. 100 tys. jaj.

Leczenie

Owsicę i glistnicę leczy się dostępnymi na receptę preparatami zawierającymi pyrantel, mebendazol i albendazol. W przypadku owsików, ze względu na ryzyko częstych ponownych zarażeń, kurację powtarza się, a leczeniem obejmuje wszystkich domowników. Po 14 dniach od zakończenia leczenia należy wykonać kontrolne badania kału.

Tasiemca usuwa się preparatami zawierającymi prazykwantel.

Możesz ocenić ten artykuł: