Gruźlica to choroba zakaźna, a nieleczona osoba zakaża w ciągu roku średnio od 10 do 15 osób. Dostępne dziś leki pozwalają leczyć nawet zaawansowane stadia tej choroby, ale wciąż ważne jest jak najwcześniejsze jej wykrycie, kiedy płuca są jeszcze mało zniszczone.

Znajdź placówki:
Poradnia diabetologiczna na NFZ
Poradnia nefrologiczna na NFZ
Lekarz rodzinny (POZ) na NFZ

Leczenie gruźlicy jest bezpłatne i obowiązkowe. Dodatkowo prowadzony jest program profilaktyki gruźlicy.

Kto może skorzystać z programu?

Program skierowany jest do osób dorosłych, u których dotąd nie zdiagnozowano gruźlicy, a które miały bezpośredni kontakt z chorym na gruźlicę lub ich trudne warunki życiowe mogą znacząco wpłynąć na wystąpienie choroby. Mowa tu o osobach niepełnosprawnych, obciążonych długotrwałą chorobą, problemem alkoholowym, narkomanią, bezdomnych, długotrwale bezrobotnych.

Wynika to z faktu, że gruźlica klasyfikowana jest jako choroba społeczna, a więc związana z warunkami bytowania (mieszkanie, odżywienie), pracy i wypoczynku. Przyczyną rozwoju choroby u zakażonego, jest osłabienie sił organizmu.

Czynniki wewnętrzne, sprzyjające rozwojowi gruźlicy to m.in.: zakażenie HIV, cukrzyca, choroby nowotworowe, choroby krwi.

Program profilaktyczny realizują pielęgniarki podstawowej opieki zdrowotnej (POZ), do programu można włączyć się samemu, zgłaszając się do gabinetu pielęgniarki POZ.

Na czym polega program

Na początek pielęgniarka przeprowadza ankietę, która ma dać odpowiedź, czy osoba jest zagrożona gruźlicą płuc. Ankieta jest poufna, pytania dotycząc m.in. ewentualnego kontaktu z osobami chorymi na gruźlicę, warunków mieszkaniowych, narażenia na kontakt z azbestem, sadzą, smołą, spalinami i surowcami gumowymi, cukrzycy, przewlekłej niewydolności nerek, odżywiania się, chorób krwi, palenia papierosów, nadużywania alkoholu, uzależnienia od narkotyków, przyjmowania leków osłabiających odporność (leki immunosupresyjne, sterydy).

Jeśli na podstawie udzielonych odpowiedzi stwierdza się, że jest podwyższone ryzyko, że pacjent może być chory, kieruje się go do lekarza POZ a następnie w razie potrzeby na dalszą diagnostykę i ewentualne leczenie do Poradni Gruźlicy i Chorób Płuc.

Jeżeli na podstawie badania pacjent nie został zakwalifikowany do dalszej diagnostyki lub nie została rozpoznana u niego gruźlica, ponowne badanie w kierunku gruźlicy w ramach programu wykonuje się po 24 miesiącach od ostatniego badania.

Jak skorzystać z badań

Bezpłatne badania profilaktyki gruźlicy można wykonać w każdym zakładzie opieki zdrowotnej, który podpisał z NFZ umowę na realizację świadczeń w zakresie POZ. Nie jest potrzebne skierowanie.

Instytut Gruźlicy i Chorób Płuc przestrzega, że początek gruźlicy jest często trudny do zdiagnozowania. Jeśli jednak zmagamy się z kaszlem, który utrzymuje się co najmniej trzy tygodnie, odkrztuszamy plwociny, doskwiera nam brak apetytu, spada waga ciała, występują nocne poty, stany podgorączkowe, osłabienie i łatwe męczenie się, duszności, krwioplucie – lepiej upewnić się, czy nie jest to gruźlica.

W Polsce w 2011 roku zarejestrowano 8478 przypadków gruźlicy. Jak podaje Instytut, zapadalność na gruźlicę jest u nas wciąż wyższa niż średnia w krajach Unii Europejskiej oraz w Norwegii i Islandii.

Możesz ocenić ten artykuł: