Jeśli bóle brzucha, zaparcia, biegunki, nudności trwają dłużej niż trzy miesiące i nie są powiązane z inną chorobą, mogą to być objawy zespołu jelita drażliwego. To częsta, ale niełatwa do zdiagnozowania przypadłość.

– Mniej więcej połowa ludzi, którzy przychodzą do lekarza z powodu dolegliwości gastrycznych czy jelitowych, ma zespół drażliwego jelita. Problem może dotyczyć ponad 10 proc. populacji – mówi prof. Jan Duława, kierownik Kliniki Chorób Wewnętrznych i Metabolicznych Śląskiego Uniwersytetu Medycznego, mieszczącej się w Górnośląskim Centrum Medycznym w Katowicach.

Objawy

Ta przewlekła choroba jelita cienkiego i grubego objawia się bólami brzucha oraz zaburzeniami rytmu wypróżnień. Chory może też cierpieć z powodu nudności i wzdęć.

– Najbardziej charakterystyczny w tym schorzeniu jest brak charakterystyczności. Ze strony przewodu pokarmowego może wystąpić każdy objaw typowy też dla innych dolegliwości. Choć choroba nie wyniszcza, to może być źródłem ogromnego dyskomfortu dla cierpiącej na nią osoby – zaznacza prof. Duława.

Jak podkreśla internista, objawy są nieswoiste i mogą być mylone z chorobami znacznie groźniejszymi w następstwach, łącznie z nowotworowymi. Dlatego, jeśli te objawy się utrzymują, należy koniecznie zgłosić się do lekarza.

Przyczyny

Wśród przyczyn schorzenia wymienia się problemy w sferze psychicznej – co najmniej połowa chorych cierpi jednocześnie na zaburzenia osobowości, niepokój lub depresję. Inne przyczyny to nadmierny rozrost flory bakteryjnej, nadwrażliwość trzewna, zaburzenia na osi mózgowo-jelitowej, przebyte zakażenia jelitowe.

– To typowy przykład choroby psychosomatycznej. Mówimy tu o konwersji przeżyć psychicznych. Każdy narząd jest przecież unerwiony, a układ pokarmowy zajmuje dużo miejsca w naszym organizmie. Zaburzenia psychiczne powodują więc jego rozregulowanie – podkreśla prof. Duława.

Terapia

Na zespół jelita drażliwego dwa razy częściej cierpią kobiety. Schorzenie pojawia się najczęściej w wieku 30-40 lat. Nie da się go wyleczyć, choć pod opieką lekarza i przy właściwym postępowaniu objawy można znacznie złagodzić.

Lekarz może zasugerować psychoterapię, leki antydepresyjne, przeciwbiegunkowe lub przeciwko zaparciom, zalecić właściwą dietę. Chory powinien unikać produktów tłustych i wzdymających, takich jak kapusta, groch, cebula czy fasola. Niektórym może pomóc odstawienie produktów mlecznych.

W okresie zaparć dieta powinna być bogatoresztkowa (bogata w błonnik), biegunkowym – ubogoresztkowa (uboga w błonnik). W razie uciskowych bólów brzucha można stosować ciepłe okłady.

Możesz ocenić ten artykuł: